Deze reeks maakte ik in november 2023 in het Nationaal Park Hoge Venen, het koudste en hoogste nationaal park van België, waar ik verbleef in een klein huisje tijdens een retreat.
Deze reeks van stille winterlandschappen is een ode aan de poëzie die in de natuur verweven zit, een herinnering dat de diepste schoonheid vaak ligt in wat onuitgesproken, ongezien en verborgen blijft. Zolang er natuur is, is er hoop. En troost.
Het is aan ons om goed voor de natuur in deze wereld te zorgen en haar te koesteren.
(Helaas heeft in de zomer van 2026 de grootste natuurbrand in de Belgische geschiedenis het Nationaal Park getroffen. In de Hoge Venen - het laatste stuk wilde natuur van het land - zijn de meest waardevolle gebieden beschadigd. Niemand weet hoe de natuur zich hier zal herstellen. We waren jammer genoeg niet in staat om dit stuk natuur te beschermen).